ايران از سوى شاه‌عباس ، قدرتمندترين شاه صفوى ، به ميرزاى عالميان نشان از توانايى و حسن اداره مناطق واگذار شده به او دارد . اسكندر بيك منشى درباره انتصاب او به وزارت گيلان ذيل حوادث سال 1014 ه . ق مىنويسد : چون به شاه خبر رسيده بود كه نسبت به مردم خراسان از طرف عمال حكومتى ستم فراوانى صورت مىپذيرد درصدد برآمد يكى از افراد كاردان را روانه آن ديار نمايد « تا در كمال اقتدار به تنظيم امور آن ولايت قيام نموده » حق مظلومان را از ظالمان بگيرد . بنابراين « خواجه محمد شفيع وزير كل داالمرز كه از زمره وزراء به مزيد قرب و منزلت ممتاز و خطاب ميرزاى عالميان داشت » به اين مقام گماشت . « 1 » و « دوات و قلم مرصع با زين اسب و افسار زرنگار و خلعت زركار به دو عنايت و التفات فرمود . » « 2 » ميرزاى عالميان ، قزوين را به اصلان بيك داد و مير ابو القاسم خراسانى را به حكومت مازندران سپرد و پس از خاطر جمعى از اوضاع گيلان براى سروسامان دادن به امور خراسان به اين منطقه رهسپار گرديد . او به دستور شاه بايد سپاهيان خراسان را مىديد و به حقيقت مداخل و مخارج امراى خراسان آگاهى مىيافت و عزل و نصب همه حكام از ابتداى خراسان تا كنار آب مرغاب به او محول شده بود . « 3 » ميرزا كه به گفته عبد الفتاح فومنى داراى جامه و جلالى برابر با خواجه نظام الملك و خواجه شمس الدّين جوينى گرديده بود با كبر و غرور و تجمل فراوان از قزوين رهسپار خراسان و به مشهد وارد شد و با « خدام آستان ملائك آشيان در باب مداخل و مخارج آستانه رفيعه صنيعه و وظايف و سيورغالات پيچيده گفتگوها نمود و با محراب خان حاكم مشهد مقدس درباره جمع و خرج الكا و رسومات عساكر و مواجب سپاه و قشون ابواب منازعات و مكابرات گشود . چنانچه از سختگيرى مشار اليه عرصه بر ساكنان روضه منوره مقدسه تنگ شده

--> ( 1 ) - اسكندر بيك منشى : پيشين / 1157 ، 1324 ( 2 ) - عبد الفتاح فومنى : پيشين / 139 ( 3 ) - همان / 139